Fietsvakantie Jan de Wit

          2010 Haute Savoie 26 juli - 3 augustus

We vertrekken weer vanuit Utrecht op het Jaarbeursplein. Geesje brengt mij weer en we zijn keurig op tijd aanwezig. Er staat al een bus, maar omdat er gewone fietsen ingeladen worden denk ik niet dat het mijn bus is. Als er om 14.45 uur nog geen Cycletours-bus is ga ik toch maar even vragen waar die bus naar toe gaat en ja hoor . . . . . naar Annecy! Is het toch mijn bus! Ze wachten nog op 1 persoon: mij dus! Dan maar vlug inladen, afscheid nemen van Geesje en wegrijden.

Onderweg nog een paar keer stoppen en gelukkig heb ik ook nog een paar uurtjes kunnen slapen.

Om 6.15 uur arriveren we in Thorens-Glieres, dan fietsen uitladen en in de garage van het hotel zetten en onze kamers opzoeken.

Ed, onze begeleider voor deze vakantie, had al een kamerindeling gemaakt en daarom verliep alles vlot. Daarna met zín allen aan het ontbijt.

Die dinsdag was er nog geen etappe gepland, maar ik heb om 10.00 uur de fiets gepakt en heb toch alvast een rit gemaakt. Bij terugkomst om 17.00 uur was de groep uitgebreid met enkele fietsers die met eigen vervoer gekomen waren en met enkele fietsers die er al een paar dagen op hadden zitten.

Een van de deelnemers had een fiets gehuurd van Cycletours; deze bleek aan de kleine kant te zijn. Ed is met deze fiets naar een fietsenmaker 15 km verderop gegaan en heeft er een langere stuurpen opgezet. Dan merk je meteen wat een begeleider voor de groep kan betekenen.

Om half acht konden we aan tafel voor het diner en dat smaakte goed, dus dat gaf goede hoop voor de rest van de vakantie. We hebben tot 10 uur aan tafel gezeten, beetje kennismaken met elkaar en ervaringen uitwisselen, en dan naar bed. Het weer was prima, zoín 30 gr., het was een mooi begin van deze vakantie.


Woensdag 1e etappe. Mont Saleve 85 km

8 uur ontbijt Ė 9 uur vertrek.

De hele groep is tegelijk vertrokken (dat is niet altijd zo!), we hadden meteen een afdaling van 3 km en na het dorp Crusseilles een lange klim van 16 km via de Mont Saleve naar de Grand Gorge, 1283 m. hoog .

Boven stond Ed voor de eerste keer deze vakantie op een vlak plateautje met een heel mooi uitzicht op het meer van Geneve, waarin de grote spuitende fontein duidelijk te zien was.

Hierna weer een mooie lange afdaling en via de Col díEvires (810 hoog) terug naar Thorens.

Mijn achterrem piepte behoorlijk en daar moest ik even naar kijken. Ik heb de remblokjes omgedraaid, afwachten of dat afdoende is.

Ook vandaag prachtig weer, 28 gr, wat wil een mens nog meer.


Donderdag 2e etappe. Cret de Chatillon. 107 km

Vandaag 8.30 uur ontbijt en 9.30 uur vertrek. later bleek dat we beter een half uur eerder hadden kunnen vertrekken, dan waren we misschien een hevige regenbui misgelopen.

Eerst richting Annecy, vlak langs het meer en daarna dwars door de stad. Dit ging erg makkelijk, want er loopt een fietspad helemaal rond het meer. Vervolgens op weg naar de Col, direct vanuit Annecy begon de 21 km lange klim; het was toen nog erg mooi, warm weer. Echter, vlak voor de top, zoín anderhalf uur later, begon het te regenen en zaten we in de mist. Het onweerde ook nog. Het was zo mistig dat ik het cafť op de top en ook het bord met de hoogte erop (1700 mt) gemist heb, dit stond slechts 10 m van de weg. Ik maak altijd een foto van die hoogteborden, meestal met mijn fiets er tegenaan, maar deze keer heb ik hem dus niet gezien. Gelukkig had Ed wel fotoís gemaakt en die heb ik later toegestuurd gekregen.

Tijdens de afdaling regende het pijpenstelen en was het behoorlijk koud. De weg ging door een bos en er was nergens een schuilplek te vinden tot ik een boerderij passeerde; daar stond Ed in een half open schuur. Ik was onderkoeld, stond helemaal te bibberen, waarop Ed mij met de woorden: ď He ouwe, kom jij es gauw in de auto, het lijkt wel of je Parkinson hebtĒ in de auto zette met de verwarming hoog op. Toen ik ook nog warme soep en flink te eten kreeg was ik er met een kwartier weer bovenop. Later hoorde ik dat de eersten van de groep allemaal droog over gekomen zijn!

Gelukkig was het inmiddels weer droog geworden en de temperatuur liep weer op tot zeer aangename waarden. Tijdens de mooie afdaling had je een prachtig uitzicht op het meer van Annecy. Van Annecy weer over het fietspad naar Thorens waar nog een klimmetje van 9 km volgde. Om 17.00 uur terug in het hotel, lekker douchen en daarna de fiets schoonmaken. Ook de schoenen moesten schoongemaakt worden, want die zaten onder de modder door al die nattigheid, dus nog geen rust, maar werk aan de winkel.


Vrijdag, 3e etappe. Col de Jambaz

Onbegrijpelijk, maar de meesten moesten nu voor vertrek de fiets nog schoonmaken na de regen van de vorige dag.

Drie mensen besloten deze dag niet te fietsen, 1 is terug gegaan en 2 hebben een kortere route genomen; niet iedereen is even gedreven om elke dag te fietsen.

Zelf ben ik met veel plezier weer opgestapt om 60 km te fietsen naar de top van de Col de Jambaz (1027 m) Bovenop stond Ed met de bus, hij was aan het pannenkoeken bakken. Na een paar uur fietsen smaakten ze bijzonder goed. Deze hele dag met Marion gefietst, haar (ex-) vriend is Ned. Kampioen bij de triatlon geweest en samen hebben ze veel in het buitenland gefietst. Onze gesprekken gingen dan ook veel over het fietsen en over de triatlon in het bijzonder.

Het was een mooie dag met 4 cols van Ī 1000 m hoog. Aan het eind begaf mijn fietscomputer het, maar gelukkig kon ik in een klein winkeltje 2 batterijen kopen en klaar was Kees. Tegen zessen waren we terug bij het hotel.


Zaterdag 4e etappe. Col de Colombiere

9 uur vertrek, eerst over de Col des Fleuries, dan richting Mont Saxonnex. Ik had op de kaart al gezien dat er twee haakjes op de weg stonden en dat betekent een stijging van 10 %.

Vanuit het dorpje zijn Marion en ik nog naar boven gereden naar een kerkje, je had daar een prachtig uitzicht.

Dan afdalen en ons opmaken voor de moeilijkste col van deze reis, nl de Col de Colombiere, en vanaf de noordkant. Nou had ik deze col al eens beklommen, in de Kleine Alpentocht met Kees Hoed, maar ik was vergeten dat hij zo stijl was! In de laatste 2 km moest ik zelfs 2 keer van de fiets! Of zouden de jaren mee gaan tellen?

Bij het cafeetje op de top een stempel gehaald en toen Ed opgezocht die daar al klaar stond met de lunch. Het was heerlijk daarboven, echt even genieten voor je weer aan de afdaling begint. Via een hele mooie afdaling langs de Gorges les Etroits naar La Closez. Na 10 km stuitten we op een wegversperring, wat te doen? We besluiten er omheen te rijden, maar 3 km verder was de weg hermetisch afgesloten. Dan toch maar de wegomlegging gevolgd, maar dat viel heel erg tegen; het was een heel smal asfaltweggetje met zeer slecht asfalt en veel gaten in de weg, het leek meer op een geitenpad. De autoís moesten daar ook langs en zodoende werd de chaos alleen maar groter. Dit steile stukje op deze kronkelige weg met dit slechte wegdek was dan ook een drama! Later hoorden we dat daar gewerkt werd met springstof om stukken rots op te blazen.

Hierna ook nog weer een lastig, steil klimmetje en toen zat het er voor deze dag ook weer op. Ondanks de zwaarte van sommige stukken was het toch weer een mooie dag.


Zondag 5e etappe. Col de la Forclaz

Weer samen met Marion gefietst en dat ging heel mooi gelijk op. Voordat we aan de Col de la Forclaz begonnen moesten we eerst een kleinere col over, de Col de Marais, een mooi lopende col.

In een eerdere fietsvakantie ben ik de Col de Forclaz ook eens over gefietst; toen lag hij helemaal in de mist en hadden we regen en onweer en heb ik niet veel van de col gezien. Vandaag mooi weer en dan ziet alles er toch een stuk aantrekkelijker uit. De col begint met een zwaar stuk van 13 % stijging, daarna zowaar een stukje vlak, waar ik mij helemaal niets van kan herinneren. Marion reed een stukje met een Fransman op en zo kwam ik alleen boven. Daar wachtte Ed ons weer met de lunch en omdat het zulk helder weer was heb ik daar een paar mooie fotoís kunnen nemen van het meer van Annecy.

Na een snelle afdaling (max snelheid 78 km per uur!) kwamen we weer bij het meer aan.

Met een man of tien aan de oever van het meer op de zonneweide gelegen met af en toe een duik in het meer. Ook hier zorgde Ed uitstekend voor ons natje en droogje, dat was dik voor mekaar.We zijn daar wel zoín twee uur gebleven en zijn pas daarna via Naves Parmelan naar Thorens gereden. Het was dan ook al ruim zeven uur geweest voor we bij het hotel aankwamen. Mooi op tijd, dat wel, want toen we tijdens de nabespreking, onder het genot van een hapje en een drankje, op het terras zaten begon het behoorlijk te regenen.


Maandag 6e etappe. Tijdrit Col de Glieres/etappe naar Col des Aravis.

De tijdrit ging bergop over een lengte van 14 km naar een hoogte van 1440 m. Ik moest als oudste van de groep als eerste starten; ik had me voorgenomen het rustig aan te doen en me niet op te laten jagen, maar ik voelde me goed en heb toch mín best gedaan een mooie tijd neer te zetten. Wel hield ik mín hartslag goed in de gaten met een maximum van 153 slagen. Mijn tijd van 1 uur en 11 min. viel me niet tegen.

Boven was het koud en winderig met een beetje regen en de soep van Ed liet ik me dan ook goed smaken.

Het was de bedoeling de etappe af te maken met een rit naar de Col des Aravis, maar vanwege een slechte afdaling over een puinweg besloten we daar vanaf te zien en zijn we gezamenlijk naar beneden gereden. Na een lekkere warme douche op zoek naar de lunch. Ed had in het dorp een overdekte ruimte gevonden en daar konden we prima met zín allen zitten. Hierna heb ik een paar uur geslapen en toen ik wakker werd was het weer droog. Ik besloot toch nog een rondje te fietsen, daar kom ik uiteindelijk voor. Helaas begon het na een kwartiertje weer te regenen en ben ik teruggereden en hield het verder die dag maar voor gezien.

ís Avonds na het eten was de uitreiking van prijzen van de tijdrit; Ed had alles weer goed georganiseerd. De 4 dames in ons gezelschap namen de gelegenheid te baat om ons met een quiz te vermaken. Ze hadden van alle deelnemers uitspraken, die deze week gedaan waren, opgeschreven en door middel van petje op / petje af moest je raden wie wat gezegd had. Zo werd het op deze laatste avond nog heel gezellig, waar de nodige flessen wijn ook debet aan geweest zullen zijn. Het was dan ook al behoorlijk laat toen iedereen zín bed opzocht.


Dinsdag La Clusaz

Op deze laatste dag zouden we pas ís avonds laat met de bus opgehaald worden. De mensen die met eigen vervoer gekomen waren vertrokken na het ontbijt en zo bleven we met maar 5 man over. Ook Ed vertrok, naar Alpe dí Huez waar een nieuwe groep op hem wachtte.

2 van de 5 bleven bij het hotel, 2 gingen nog een keer de Col de Colombiere over en ik ben in mín eentje richting La Clusaz en door naar de Col dí Aravis gefietst. Onderweg wilde ik bij een pizzeria opsteken om wat te eten, maar tot mijn schrik had ik mijn portefeuille niet bij me, heel vreemd, dat is me nog nooit overkomen. Dus geen pizza en daarom maar niet verder gefietst naar Aravis. Gelukkig had ik nog wel een paar mueslirepen en wat bananen van Ed gekregen, dus ik hoefde niet te verhongeren. Ik heb even lekker in de zon gezeten en ben toen via een bekende route teruggereden. Opeens zag ik een blauw fietspetje op de weg liggen en het kwam mij wel heel erg bekend voor. Wat was het geval: 4 dagen geleden was ik mijn petje onder het rijden kwijtgeraakt en onvoorstelbaar maar waar . . . . . . hier lag mijn petje op de weg! Niet te geloven dat ik nu zelf dit petje weer terugvond.

Om 17.30 uur was ik terug in het hotel. De kamers waren ís morgens al opgezegd maar we konden ons nog douchen en omkleden in een gezamenlijke kamer, dat was heel prettig geregeld.

Dus om acht uur met 5 man aan tafel; de verwachting was dat we tegen elf uur opgehaald zouden worden, maar de buschauffeur belde dat hij er al om half tien zou zijn, dat was natuurlijk fantastisch!

Om 10 uur was alles ingeladen en zaten we met 15 man in de bus, zodoende was er genoeg ruimte om een slaapplaatsje te vinden. Ik ben in slaap gevallen en pas bij het tanken in Luxemburg weer wakker geworden. De 2 chauffeurs hadden kennelijk haast, want we zouden om 14.45 uur in Utrecht aankomen maar dat werd 12 uur.

Daarom gauw Geesje gebeld zodat ze op tijd kon vertrekken om mij op te halen. Dat is prima gelukt, want precies op het moment dat ik uit de bus stapte en mijn fiets uit de aanhanger pakte reed zij de parkeerplaats bij de Jaarbeurs op, wat een timing!

Het was weer een fijne vakantie met mooie ritten, mooie cols, goed gezelschap, over het algemeen goed weer en last but not least een goede verzorging. Deze vakantie werd in de catalogus aangeduid met 8 sterretjes en was voor mij goed te doen. Het overnachten in hetzelfde hotel en van daaruit tochten maken bevalt mij goed; heb je eens een mindere dag dan kun je zelf de rit inkorten of zelfs een dag niet meefietsen.


Overzicht van alle ritten:


1e dag 2 cols 1700 m hoog 85 km

2e dag 2 cols 1700 m hoog 85 km

3e dag 2 cols 2200 m hoog 100 km

4e dag 4 cols 2480 m hoog 134 km

5e dag 3 cols 2450 m hoog 111 km

6e dag 2 cols 1900 m hoog 100

7e dag 1 col 870 m hoog 30 km

8e dag 2 cols 1400 m hoog 90 km

                                                                  

18 cols 14700 m hoog 735 km